“Zou je ’t misschien zien zitten om met me mee te gaan?” vraagt Dennis me. “Gewoon voor de zekerheid, zodat je eventueel kan ingrijpen als het misgaat of als ze me niet begrijpen.” Ja hoor, dat wil ik gerust wel doen. Al vraag ik mij stiekem af hoe ik dat in godsnaam zou moeten doen, ‘ingrijpen’. “Naar welke wil je gaan?” vraag ik hem terwijl we de deur uitlopen. “Ik dacht naar die ene hier om de hoek, je weet wel, bij dat mannetje die altijd zo vriendelijk naar ons zwaait.” Oké dan, om de hoek it is!
Pak de flessen rijstwijn en vul die kelken! We zijn al welgeteld 100 dagen in Azië!! En dat moet natuurlijk gevierd worden… Omdat we dit heugelijk feit niet onopgemerkt voorbij willen laten gaan hebben we een speciale “Wistjedatjes” voor jullie in petto. Doorgaan met het lezen van “Wistjedatjes part 3”
Denk je aan Vietnam, dan denken vele meteen aan de Vietnam oorlog Doorgaan met het lezen van “Propaganda”
Nog een kleine aanvulling op de vorige babbel, Doorgaan met het lezen van “Nog een keer terug naar de kust”
En toen was daar de kustlijn. De ruim 3400 km uitgerekte lange Vietnamese kustlijn. Oooh wat keken we er al naar uit om deze vanaf de motorbike te mogen bewonderen. Doorgaan met het lezen van “Terug naar de kust”
Oei, er is al een tijdje niet gebabbeld hier! Wat is de rede van deze radiostilte van onze kant? Geen nieuwe avonturen? Geen zin meer om te schrijven? Nee hoor, dit is geheel te wijten aan het simpele fenomeen genaamd tijdsgebrek. “Tijdsgebrek?? Jullie zijn verdorie op vakántie!” Doorgaan met het lezen van “Over motorbendes, China en tijdreizen”
Ik vind mijzelf best vriendelijk. Als ik een winkel binnen kom groet ik het personeel, bij het uitstappen van de bus zwaai ik via de binnenspiegel naar de chauffeur Doorgaan met het lezen van “Vriendelijk”
Zoals beloofd in onze vorige babbel, hier ons videootje van de eerste week on the road! Weg van de snelweg, dus redelijk “off the beaten track“…. Proef het geweldige sfeertje van Vietnams countryside, mooie plaatjes gegarandeerd! 😀
Sit back, relax, and enjoy the ride….
Het is pikkedonker. Geen enkel licht die ons ook maar enigszins de weg wijst. Voetje voor voetje schuifel ik mijzelf vooruit, terwijl ik stevig Dennis z’n arm vasthoud. Doorgaan met het lezen van “Het avontuur is begonnen!”
We zijn een beetje blijven plakken. Na ons Cat Ba-eiland tripje, waren we terug gegaan naar hoofdstad Hanoi om daar een motorbike te kopen Doorgaan met het lezen van “One week in Hanoi”
Vietnam, een land die bij het grote publiek wellicht wat beter bekend is dan onze vorige bestemming, Laos. Maar toch, wat weten we nu eigenlijk écht van dit stukje Zuid Oost Azië? Doorgaan met het lezen van “Wistjedatjes part 2”
Ze noemen het “the busride from hell”. Twintig tot dertig uur in een slaapbus, van Laos naar Vietnam. Ze zeggen “ééns maar nooit meer”. Te kleine bedjes, te slechte wegen, te weinig stoppauzes.
REIS BABBELS 